นอกจากความรู้สึกปลอดภัยแล้ว ยังมีความรู้สึกคาดหวังอีกด้วย Jumpei Hayakawa วัย 20 ปี ไม่ได้เป็นแค่ "ตัวปิดเกม" เท่านั้น ในฤดูกาลนี้ เขาถูกส่งลงสนามในช่วงท้าย แข่ง ที่ทีมกำลังนำอยู่ และถึงแม้จะมีเวลาอยู่ในสนามเพียง 10 นาที เขาก็ทำไปแล้ว 1 ประตูและ 1 แอสซิสต์ เขาทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบในทั้งสาม แข่ง ที่ลงเล่น ช่วยให้ทีมคว้าชัยชนะได้อย่างน่าประทับใจในแต่ละนัด เมื่อโค้ชเรียกชื่อเขาก่อนลงสนามเป็นตัวสำรอง 5 นาที เขาจะเริ่มเรียบเรียงความคิดทันที เขาคิดก่อนที่ผู้จัดการทีมจะให้คำแนะนำเสียอีก ตอนนี้สิ่งที่คาดหวังจากเขาคืออะไร?

"สิ่งสำคัญคือต้องปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ มันอยู่ที่ว่าเราจะรักษาความมีระเบียบวินัยของทีมได้ดีแค่ไหน ถ้าอยากชนะโดยไม่เสียประตู วิธีการกดดันคู่แข่งก็จะต้องเปลี่ยนไป"

ในนัดเปิดสนามกับ เจเอฟ ยูไนเต็ด อิชิฮาระ ชิบะ เขาถูกส่งลงสนามในนาทีที่ 88 ขณะที่สกอร์อยู่ที่ 2-0 และเขามีบทบาทสำคัญในการสร้างสมดุลระหว่างเกมรุกและเกมรับ พร้อมทั้งกดดันคู่ต่อสู้ในแดนหน้าอย่างดุดัน แม้ว่าเขาจะไม่ได้สร้างผลงานที่โดดเด่นเป็นพิเศษในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ลงเล่น แต่เขาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างเหมาะสม เขาพูดถึงบทบาทของตัวเองอย่างใจเย็น

"เมื่อเรากำลังชนะ หน้าที่ของเราก็ชัดเจน เราพยายามไม่แพ้ และถ้าเรามีโอกาส เราก็คว้ามันไว้ เมื่อเราได้บอล เราก็ต้องรักษามันไว้ และเมื่อเราไม่ได้บอล เราก็วิ่งไปช่วยทีม ผมไม่ใช่คนประเภทที่จะปล่อยให้ความทะนงตนครอบงำ"

อย่างไรก็ตาม คุณภาพการเล่นที่เขาแสดงออกมาตลอดทั้งเกมนั้นน่าจับตามอง ในเกมที่สามกับ Yokohama F･Marinos เขาลงสนามเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 83 และสร้างผลกระทบอย่างมากตั้งแต่จังหวะแรก Matheus Savio ตัดบอลจากผู้รักษาประตูฝ่ายตรงข้ามและส่งให้เขา ทำให้เขาได้ดวลตัวต่อตัวกับผู้รักษาประตู เขาตรวจสอบตำแหน่งของประตูอย่างใจเย็น และจากนอกเขตโทษ เขาใช้เท้าซ้ายข้างถนัดยิงบอลเข้าเสาใกล้ได้อย่างสวยงาม นี่เป็นประตูแรกของเขาให้กับทีมหงส์แดงนับตั้งแต่เกม YBC Levain Cup Shonan Bellmare ในเดือนเมษายน 2023 เขาเซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพตอนอายุ 17 ปี และนี่เป็นปีที่สี่ของเขาแล้ว เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"สำหรับผม รู้สึกเหมือนว่าในที่สุดผมก็ทำประตูได้สำเร็จ ผมโล่งใจมาก ผมรู้สึกประหม่านิดหน่อยเพราะตอนที่ยิงผมรู้สึกอิสระมาก ที่สำคัญที่สุดคือประตูที่สองส่งผลดีต่อทีม มันดีกว่าขึ้นนำ แข่ง เมื่อทำประตูได้ ทุกคนจะผ่อนคลายมากขึ้นในทางที่ดี และร่างกายก็จะเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น"

เมื่อเขาเขย่าตาข่าย ความทรงจำเก่าๆ ก็หวนกลับมา ในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับอะคาเดมี่เยาวชนของอุราวะ เขาไม่เพียงแต่สร้างโอกาสในการทำประตูเท่านั้น แต่ยังทำประตูเองได้มากมายอีกด้วย หลังจากแมตช์กับโยโกฮาม่า เอฟ มารินอส เขาหวนนึกถึงความรู้สึกเหล่านั้นและรู้สึกอยากทำประตูอีกครั้งเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่ความคิดที่เห็นแก่ตัว

"ผู้เล่นที่ลงมาเป็นตัวสำรองต้องทุ่มเท 100 เปอร์เซ็นต์ให้กับทีมและทำหน้าที่ให้สำเร็จ การที่สามารถทำประตูได้ในสถานการณ์แบบนั้นมีความหมายกับผมมาก"

ไม่มีผู้เล่นคนไหนอยากเป็น "ตัวตลก" หรอก สถานการณ์ที่เหมาะสมที่สุดคือการได้ลงเป็นตัวจริงและเล่นครบทั้งเกม ยิ่งเขาทำผลงานได้ดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นเรื่องปกติที่เขาจะแสดงความปรารถนาที่จะเป็นตัวจริง แต่ฮายาคาวะก็ยังคงใจเย็นอยู่เสมอ ในเกมที่ห้ากับ Mito Hollyhock เขาลงสนามในนาทีที่ 90+1 ของช่วงทดเวลาบาดเจ็บ และทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยความใจเย็น เขาได้รับบอลในพื้นที่แคบๆ หน้าประตูในช่วงท้ายเกม และส่งบอลให้ Toshikazu Teruuchi ทำประตูแรกในระดับอาชีพได้สำเร็จ เขาจ่ายบอลได้จังหวะพอดี ขณะที่เทราอุจิหลุดเข้าไปในแนวรับ ก่อนจะส่งบอลสุดท้ายอย่างงดงาม

"เดิมทีผมเป็นนักเตะที่เน้นจ่ายบอล ผมจะตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวของผู้เล่นที่อยู่ข้างหน้าและเล่นตามนั้น แน่นอนว่าผมไม่ได้เลือกที่จะจ่ายบอลอย่างเดียว ผมก็ยิงประตูเองด้วย การที่สามารถเล่นได้ทั้งสองบทบาทคือจุดแข็งของผม"

ลักษณะนิสัยของผู้ส่งบอลยังสามารถเห็นได้จากการพิจารณาผู้รับบอล เมื่อเพื่อนร่วมทีมเยาวชนของอุราวะวิ่งตัดแนวทแยง Shoya Nakajima ซึ่งยืนว่างอยู่ ก็อยู่ในสายตาของเขาด้วย มีสองทางเลือก มันเป็นการตัดสินใจในเสี้ยววินาที แต่สิ่งที่แวบเข้ามาในความคิดของเขาคือความรู้สึกของกองหน้าที่จะเข้าสู่ปีที่สองในฐานะนักฟุตบอลอาชีพ เพียงแค่นาทีก่อนหน้านั้น เขาเพิ่งพลาดโอกาสทองไป

"ถ้าผมไม่ส่งบอลไปตรงนั้น เทรุคงพลาดช็อตสำคัญนั้นและจบ แข่ง โดยไม่ได้ทำแต้มเลย นอกจากนี้ ผมยังรู้สึกว่า 'เขาจะทำแต้มได้' เขามักจะทำแต้มได้จากตำแหน่งแบบนั้นในการฝึกซ้อม เขาเป็นนักยิงประตูที่ดี"

แม้กระทั่งตอนที่เทรุอุจิซึ่งอายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปี เรียกเขาด้วยชื่อจริงโดยไม่ใช้คำนำหน้าใดๆ ว่า "ฉันคิดว่าถ้านายวิ่งไปตรงนั้น 'จุนเปย์' เขาคงจะส่งบอลให้นาย" เขาก็ดูเหมือนจะไม่ถือสาอะไร "ฉันเป็นคนใจดีน่ะสิ" เขากล่าวพร้อมหัวเราะ หลังจากจบ แข่ง เขาก็เลี้ยงอาหารรุ่นน้องอย่างใจกว้างเหมือนรุ่นพี่ที่ดีจริงๆ

"ตอนแรกเขาบอกว่า 'ผมอยากกินซูชิ' แต่พอถึงวันนั้นเขาก็ถามว่า 'กินเนื้อได้ไหมครับ?' สุดท้ายเราเลยได้กินยากินิกุ (บาร์บีคิวญี่ปุ่น) แทน ครั้งหน้าอาจจะลองซูชิก็ได้"

แม้ว่าบางครั้งเขาจะพูดจาตรงไปตรงมาและราบรื่นต่อหน้าสื่อ แต่โดยพื้นฐานแล้วเขาเป็นคนติดดิน แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาก็ไม่แสดงอาการเหลิง “สิ่งที่สำคัญคือฉันจะรักษาผลงานนี้ไว้ได้นานแค่ไหน” เขาบอกกับตัวเอง เขาได้วางแผนรับมือกับ Tokyo Verdy มาตั้งแต่เนิ่น ๆ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันในวันที่ 14 มีนาคม คู่แข่งจะใช้แผนการเล่นกองหลังสามคนเป็นครั้งแรกในฤดูกาลนี้ เขาตั้งใจที่จะคาดการณ์รูปแบบการเอาชนะที่เป็นไปได้ทั้งหมด และทุ่มเทอย่างเต็มที่โดยไม่เหลิง เป้าหมายของเขาคือการคว้าชัยชนะติดต่อกัน ความอดทนคือพลัง

(สัมภาษณ์และเรียบเรียงโดย มาซายูกิ สึกิโซโนะ)